Muzeum Bezprawia #2: Dokumenty KGP i MSWiA poprzedzające wyrok WSA (II SA/Wa 643/09)

Seria: Muzeum Bezprawia • Temat: dokumenty źródłowe, które poprzedziły wyrok WSA i wprost ujawniają kluczowy problem: brak dowodu doręczenia rozkazu personalnego nr 5123 z 16.11.1998 r.

Kontekst (KSSiP): Minister Sprawiedliwości Waldemar Żurek zapowiada rozwój KSSiP i zaprasza młodych prawników. Ten wpis to materiał dydaktyczny: przykład, jak forma bywa używana, by ominąć sedno — czyli prawo strony do skutecznego doręczenia.

TL;DR — o czym mówią te akta

  • Organy (KGP, MSWiA) wielokrotnie potwierdzają: w aktach brak dowodu doręczenia rozkazu 5123.
  • Problem doręczenia bagatelizują jako „uchybienie formalne”, uciekając w art. 41 ust. 3 u.Policji i tryb art. 155 k.p.a.
  • Wykonalność (art. 130 § 4 k.p.a.) ≠ ostateczność; bez doręczenia termin odwoławczy nie biegnie.
  • To przykład podręcznikowy formalizmu: „summum ius, summa iniuria”.

Oś czasu (skrót)

  1. 16.11.1998 — rozkaz personalny nr 5123 o zwolnieniu (brak dowodu doręczenia).
  2. 29.10.2008 — KGP: odmowa zmiany rozkazu (art. 155 k.p.a.).
  3. 18.02.2009 — MSWiA utrzymuje decyzję KGP w mocy; akcent: decyzja „wiązana”.
  4. 30.04.2009 — Odpowiedź MSWiA do WSA: doręczenie to „czynność materialno-techniczna”, a brak dowodu doręczenia to „jedynie uchybienie formalne”.

Co tu jest najważniejsze?

Bez skutecznego doręczenia decyzja nie staje się ostateczna wobec strony. Ostateczność jest warunkiem stosowania trybów stabilizacyjnych (jak art. 155 k.p.a.). Próba „przeskoczenia” doręczenia i oparcia odmowy na tym, że decyzja była „wiązana”, to błąd konstrukcyjny: najpierw musi istnieć ostateczność, aby mówić o jej „niewzruszalności”.

Dokumenty źródłowe (skany z zaczernionymi danymi)

Uwaga: dane adresowe i identyfikacyjne zostały celowo zasłonięte.

Przejdź do: Wnioski dla KSSiPPowrót na górę

KGP — Decyzja nr 76 z 29.10.2008 (odmowa zmiany rozkazu; art. 155 k.p.a.)

pokaż / ukryj skany (5 stron)
KGP 29.10.2008 – strona 1
Strona 1
KGP 29.10.2008 – strona 2
Strona 2
KGP 29.10.2008 – strona 3
Strona 3 — pojawia się wprost wątek braku dowodu doręczenia
KGP 29.10.2008 – strona 4
Strona 4
KGP 29.10.2008 – strona 5
Strona 5

MSWiA — Decyzja z 18.02.2009 (utrzymanie w mocy; „decyzja wiązana”)

pokaż / ukryj skany (4 strony)
MSWiA 18.02.2009 – strona 1
Strona 1 - Powołanie się na art. 130 §4 k.p.a. tłumaczy wyłącznie wykonalność decyzji „na wniosek”. Nie zastępuje ono doręczenia ani nie tworzy ostateczności. Skoro organ nie wykazał doręczenia rozkazu, nie może powoływać się na „zgodność z moim żądaniem”, by zamknąć sprawę. Zabrano mi elementarne gwarancje: termin, pouczenie i realną możliwość reakcji. Wykonalność nie uzdrawia braku doręczenia.
MSWiA 18.02.2009 – strona 2
Strona 2
MSWiA 18.02.2009 – strona 3
Strona 3
MSWiA 18.02.2009 – strona 4
Strona 4

MSWiA — Odpowiedź na skargę do WSA (30.04.2009)

pokaż / ukryj skany (5 stron)
MSWiA Odpowiedź 30.04.2009 – strona 1
Strona 1
MSWiA Odpowiedź 30.04.2009 – strona 2
Strona 2
MSWiA Odpowiedź 30.04.2009 – strona 3
Strona 3
MSWiA Odpowiedź 30.04.2009 – strona 4
Strona 4 — „doręczenie jest czynnością materialno-techniczną; brak potwierdzenia to jedynie uchybienie formalne” 

Uwaga: Art. 130 §4 wyjaśnia tylko, kiedy decyzję można wykonać. Nie zastępuje doręczenia i nie tworzy ostateczności. Wykonanie decyzji nie jest równoznaczne z jej doręczeniem, a doręczenie – z jej ostatecznością.
MSWiA Odpowiedź 30.04.2009 – strona 5
Strona 5

KGP — pismo z 19.01.2009 (potwierdzenie braku dowodu doręczenia)

pokaż / ukryj skany (2 strony)
KGP pismo 19.01.2009 – strona 1
Strona 1
KGP pismo 19.01.2009 – strona 2
Strona 2 — wprost: brak potwierdzenia doręczenia w aktach

Skarga z 15.12.2008 (wniosek o niezwłoczne doręczenie decyzji)

pokaż / ukryj skan



Skarga 15.12.2008 – skan
Treść skargi: żądanie doręczenia; opis skutków braku doręczenia

Wnioski dla KSSiP i dla praktyki

  • Doręczenie to nie „drobiazg”, lecz fundament gwarancyjny: uruchamia terminy i chroni prawo do odwołania.
  • Wykonalność decyzji zgodnej z wnioskiem nie uzdrawia braku doręczenia.
  • Art. 155 k.p.a. nie może maskować wady pierwotnej — ostateczność musi być wykazana, nie założona.

Pointa: decyzja wykonana ≠ doręczona ≠ ostateczna. Gdy pomylimy te porządki, „najwyższe prawo” staje się „najwyższym bezprawiem”.

Podaj dalej

Jeżeli uważasz, że to ważne dla debaty o praworządności — udostępnij ten wpis.

Hashtagi: #MuzeumBezPrawia #Praworządność #WSA #KSSiP #PrawoAdministracyjne #SummumIusSummaIniuria


Sędzio, Prokuratorze... 


Do przyszłych sędziów (KSSiP)

  1. Doręczenie to brama do obrony — bez niego nie biegnie termin i nie ma „ostateczności”.
  2. Wykonalność ≠ ostateczność — decyzja „na wniosek” też musi być doręczona i zaskarżalna.
  3. „Niekiedy” to za mało — w indywidualnej sprawie doręczenie zawsze uruchamia termin odwoławczy.
  4. Ciężar dowodu doręczenia spoczywa na organie (ZPO, książka nadawcza, metadane EZD).
  5. Formalizm jest służebny — nie może zasłaniać prawa strony do kontroli instancyjnej.
  6. Najpierw gwarancje, potem stabilność — nie bronimy „ostateczności” decyzji niedoręczonej.
  7. Odwaga wyjścia z koleiny — schemat nie może zastąpić myślenia o skutkach dla strony.
  8. Empatia procesowa — czy strona realnie mogła zrozumieć i zaskarżyć decyzję?
  9. Państwo wygrywa, gdy gra fair — naprawienie błędu organu wzmacnia zaufanie.
  10. Zasada tej sprawy: decyzja wykonana ≠ doręczona ≠ ostateczna.

Mini-checklista sędziego

  • Czy jest dowód doręczenia adresatowi?
  • Kiedy i jak biegł termin odwoławczy?
  • Czy organ wykazał ostateczność wobec strony, a nie „w ogóle”?
  • Czy odwołanie do art. 155 k.p.a. nie maskuje wady pierwotnej (brak doręczenia)?
  • Czy gwarancje strony nie zostały sprowadzone do „uchybienia formalnego”?

Pointa: decyzja wykonana ≠ doręczona ≠ ostateczna. Gdy pomylimy te porządki, „najwyższe prawo” staje się „najwyższym bezprawiem”.

Wasza rola to nie „żonglerka przepisami”, tylko ochrona rzetelnej procedury. Jeśli jej brakuje — nie ma uczciwego wyniku.



Jeśli chcesz wesprzeć moją misję przywracania sprawiedliwości, możesz postawić mi symboliczną kawę: https://buycoffee.to/zbigzbik (dla wspierających z Polski) https://ko-fi.com/justiceforzbigniew (for international supporters)


Kluczowe Dowody:


Udostępnij na X

Powiązany wpis: Wyrok WSA w Warszawie (II SA/Wa 643/09) — analiza
Komentarz: „wykonana ≠ doręczona ≠ ostateczna”, rola art. 155 k.p.a.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

ZARZUT WIDMO. Jak Rzecznik Policji mnie oczerniła, a potem Policja ścigała mnie za biedę, którą sama stworzyła.

Muzeum Bezprawia: Czy Wy Też, Tak Jak Ja, Macie Prawomocny Wyrok Sądu, Który Pozwala Wam Popełniać Przestępstwa, By Spłacić Długi?

Muzeum Bezprawia – Akta: KRK → pracodawca → zwolnienie (łańcuch dowodowy 2001–2005)