Muzeum Bezprawia: Wyrok WSA w Warszawie II SA/Wa 643/09 – podręcznikowy przykład prawnej ekwilibrystyki

Autor: podkom. bez przydziału służbowego Zbigniew Żbikowski • Data publikacji: 2025-09-25

Kontekst (film): Minister Sprawiedliwości Waldemar Żurek zapowiedział utworzenie filii Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury (KSSiP) i zaprosił młodych prawników do studiowania. Ten tekst to apel, by w tej szkole uczono nie tylko litery, ale i ducha prawa – na przykładzie poniższego wyroku.

1. O co chodzi w tej sprawie?

W 1998 r. złożyłem wniosek o zwolnienie ze służby w Policji. Wydano rozkaz personalny nr 5123, lecz nigdy mi go nie doręczono – nie miałem więc realnej możliwości odwołania się. W 2008 r. Komendant Główny Policji odmówił zmiany tego rozkazu, a Minister SWiA decyzję utrzymał. Zaskarżyłem ją do WSA.

Strona 1: Sentencja – oddala skargę. To dopiero początek problemu.

2. Co zrobił sąd?

WSA w Warszawie oddalił skargę. Uzasadnienie oparto na duecie przepisów: art. 41 ust. 3 ustawy o Policji (zwolnienie „na wniosek”) + art. 155 k.p.a. (brak podstaw do zmiany decyzji o charakterze niewiążącym dla organu). W skrócie: skoro zwolnienie było na wniosek, organ „nie miał wyboru”, więc późniejsza zmiana na podstawie art. 155 k.p.a. jest niedopuszczalna.

Strona 2: Ustalenia organu – wniosek o zwolnienie i dalsze losy sprawy.

Strona 3: Klucz – sąd i organ przyznają, że brak jest dowodu doręczenia rozkazu o zwolnieniu. Uznano to jednak za „uchybienie formalne”.

3. Gdzie tkwi błąd – i dlaczego to jest druzgocące dla praworządności?

Decyzja administracyjna, która nie została skutecznie doręczona stronie, nie może wywołać skutków prawnych – a tym bardziej „zamykać” drogi do weryfikacji.

Brak doręczenia nie jest kosmetycznym potknięciem. To rdzeń prawa do obrony i środka zaskarżenia. Sprowadzanie tego do „uchybienia formalnego” to odwrócenie logiki postępowania: najpierw ma być skuteczne doręczenie, dopiero potem bieg terminów i stabilizacja decyzji.

W tym wyroku sąd dokonuje niebezpiecznej zamiany ról: zamiast chronić stronę przed skutkami wadliwego działania organu, chroni organ przed skutkami własnego zaniedbania.

Strona 4: Sąd przypomina, że bada legalność decyzji administracyjnej. Problem w tym, że legalność doręczenia zbagatelizowano.

4. Prawna ekwilibrystyka: jak buduje się fortecę formalizmu

Wywód WSA można streścić tak: (1) zwolnienie na wniosek to decyzja „wiązana”, (2) decyzji „wiązanej” nie da się zmienić w trybie art. 155 k.p.a., (3) więc nawet jeżeli rozkazu nie doręczono, nie ma to znaczenia dla odmowy zmiany. To mylenie porządków: najpierw musi istnieć skutecznie doręczona decyzja, aby można było mówić o jej „ostateczności” i stabilności.

W praktyce powstał paragraf 22: decyzji nie można zmienić, bo jest ostateczna; jest ostateczna, bo tak twierdzi organ; organ twierdzi tak, mimo że nie doręczył decyzji stronie.

Strona 5: Kulminacja – sąd uznaje, że z uwagi na tryb z art. 41 ust. 3 ustawy o Policji wybór rozstrzygnięcia był „związany”, co rzekomo eliminuje art. 155 k.p.a. Problemu doręczenia wciąż nie rozwiązano.

Strona 6: Finał – „zarzuty nie zasługują na uwzględnienie”. Fundamentalny brak doręczenia pozostaje nazwany „uchybieniem formalnym”.

5. „Summum ius, summa iniuria” – lekcja dla przyszłych sędziów i prokuratorów

W filmie Minister Waldemar Żurek zaprasza młodych prawników do KSSiP. To świetna inicjatywa – pod warunkiem, że w jej murach uczymy się, iż litera prawa bez jego ducha prowadzi do niesprawiedliwości. Ten wyrok powinien trafić do sylabusa: jako przestroga przed ślepym formalizmem, który zasłania oczywistość i podkopuje zaufanie do państwa.

Konkluzja: ten dokument nie jest „porażką strony”. To mocny dowód na błąd systemu: bez doręczenia nie ma ostateczności, bez ostateczności nie ma stabilizacji, a bez stabilizacji – art. 155 k.p.a. nie może być wyłączony z powołaniem się na „związany charakter decyzji”.

Hashtagi/Tagi: #Praworządność #Sprawiedliwość #PrawoAdministracyjne #WSA #KSSiP #SummumIusSummaIniuria #MuzeumBezPrawia

Publikacja zawiera pełne skany wyroku WSA w Warszawie (II SA/Wa 643/09) – reprodukowane w celu publicznej debaty o standardach państwa prawa.

Do czego ta ignorancja Sądu doprowadziła? Niech każdy przyszły Sędzia i praworządny Sędzia obejrzy ten film.

Jeśli chcesz wesprzeć moją misję przywracania sprawiedliwości, możesz postawić mi symboliczną kawę: https://buycoffee.to/zbigzbik (dla wspierających z Polski) https://ko-fi.com/justiceforzbigniew (for international supporters)

Kluczowe Dowody:

• Zobacz 20-minutowy film dokumentalny, który szczegółowo przedstawia moją sprawę
  przeciwko państwu: „Niech się Stanie Sprawiedliwość”
• Poznaj rewolucyjny, międzynarodowo opatentowany wynalazek mojego Ojca: Teoria Energii z Czasu

Powiązany wpis: Dokumenty KGP i MSWiA poprzedzające wyrok (II SA/Wa 643/09)

Skany decyzji, odpowiedzi na skargę i pismo KGP – materiały źródłowe do tego wyroku.