Iustitia pro Zbigniewo

Muzeum Bezprawia: Czy Wy Też Macie Prawomocny Wyrok Sądu, Który Pozwala Wam Popełniać Przestępstwa, By Spłacić Długi? Data: 30 października 2025  |  Eksponaty: Wyrok Sądu Rejonowego w Zielonej Górze (sygn. IIK 1435/2000) · List do Prezydenta RP (04.06.2002) · Postanowienie SR o sprostowaniu „omyłki” (21.08.2002) Witajcie ponownie w moim Muzeum Bezprawia. Dziś mam do Państwa jedno, bardzo osobiste pytanie. Czy ktoś z Państwa, tak jak ja, posiada w domu prawomocny wyrok Sądu, wydany w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej, który wprost zobowiązuje go do popełnienia przestępstwa, by uregulować swoje zobowiązania? Nie? To dziwne. Bo ja mam. Serio! Myślałem, że to standardowa procedura w polskim wymiarze sprawiedliwości. Pamiętacie Państwo film „Nieoczekiwana zmiana miejsc” z Eddie Murphym? Dwaj bogaci bracia Duke zakładają się o jednego, symbolicznego dolara. Biorą porządnego, uczciwego człowieka z wyższych sfer (Dana Aykroyda) i metodyczn...

Muzeum Bezprawia: Śledztwo, Które Umarło Zanim Się Zaczęło (Jak Prokuratura i Sąd Ochroniły Bezprawie KRK) Data: 29 października 2025   |   Eksponaty: Postanowienia Prokuratury Rejonowej Warszawa Praga-Południe (sygn. 1 Ds 1126/06/3 ), zarządzenie tejże prokuratury z 15.11.2006 r., postanowienie Prokuratury Okręgowej Warszawa-Praga (sygn. I 3 Dsn 777/06/Płd ) oraz (domniemane) postanowienie Sądu Rejonowego. W poprzednich salach Muzeum widzieliście Państwo, jak bezprawne działanie Krajowego Rejestru Karnego (KRK) zniszczyło moją karierę i przyczyniło się do utraty córki. Widzieliście też, jak Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych (GIODO) umył ręce od obowiązku zawiadomienia prokuratury. Dziś zapraszam do sali, która pokazuje, co stało się, gdy sam postanowiłem ten obowiązek wypełnić. To sala poświęcona prokuratorskiej i sądowej machinie, która, zamiast ścigać bezprawie, znalazła s...

Muzeum Bezprawia: gdy KRK nie widział problemu – a dziecko traciło ojca Data: 2005 → 2025   |   Eksponat: pismo Biura Informacyjnego Krajowego Rejestru Karnego (2 strony) W 2005 r. Krajowy Rejestr Karny w odpowiedzi na moją skargę napisał, że w Rejestrze „ gromadzi się dane m.in. o osobach, wobec których prawomocnie warunkowo umorzono postępowanie karne ” oraz że dostęp do informacji przysługuje m.in. pracodawcom. Co więcej – KRK wprost zastrzegł, że nie ponosi odpowiedzialności za interpretację , jakiej na podstawie uzyskanej informacji dokona pracodawca. KRK do obywatela (2005): „gromadzimy też warunkowe umorzenia” – i „nie odpowiadamy za interpretację pracodawcy”. Zobacz skan – strona 1 Fragment odpowiedzi KRK: odpowiedzialność przeniesiona na… adresata informacji. Zobacz skan – strona 2 Dlaczego to jest problem? Warunkowe umorzenie postępowania to nie jest skazanie. A jednak pracodawcy dostawali z KRK informację, która faktycznie sty...

Muzeum Bezprawia: Jak Obywatel Uczył GIODO Prawa (i Kto Zapłacił Prawdziwą Cenę) Data: 27 października 2025  |  Eksponat: Korespondencja z Generalnym Inspektorem Ochrony Danych Osobowych (GIODO) Zapraszam Państwa do jednej z najbardziej absurdalnych sal w moim Muzeum Bezprawia . To sala, w której role zostały odwrócone. To nie Państwo uczyło obywatela posłuszeństwa, ale obywatel, walcząc o przetrwanie, musiał nauczyć najwyższy organ Państwa, jak interpretować ustawy, których ten organ miał strzec. Oto historia o tym, jak urzędnicza niekompetencja, chroniona przez system, zniszczyła życie, a winni nigdy nie ponieśli za to odpowiedzialności. Akt I: Bezprawie, Którego Nikt Nie Widział W 2001 roku Krajowy Rejestr Karny (KRK) bezprawnie ujawnił mojemu pracodawcy, firmie Impel, informację o warunkowym umorzeniu postępowania. Było to działanie bezprawne – ustawa o ochronie osób i mienia pozwalała pytać wyłącznie o prawomocne skazanie za przestęp...

Odpowiedź Ministerstwa Sprawiedliwości (BF-III.071.26.2025, 25.09.2025) — pełny skan po kliknięciu. Szanowni Państwo, Po miesiącach tytanicznej pracy, po zebraniu kompletnego, druzgocącego materiału dowodowego, w tym prawomocnych wyroków sądów, zwróciłem się do nowych władz Ministerstwa Sprawiedliwości z propozycją ugody. Był to apel nie tylko o zadośćuczynienie, ale o sprawiedliwość. O to, by Państwo Polskie, w duchu przywracania praworządności, wzięło moralną odpowiedzialność za udowodnione, niszczące życie bezprawie swojego organu. Otrzymałem odpowiedź. Ta odpowiedź, podpisana przez Dyrektora Biura Finansów, jest tak doskonałym, tak czystym i tak przerażającym przykładem systemowej znieczulicy, że zasługuje na honorowe miejsce w moim Muzeum Bezprawia. Publikuję ją poniżej w całości. Analiza Prawna: Anatomia Urzędniczego Uniku Pismo z Ministerstwa Sprawiedliwości (sygn. BF-III.071.26.2025) jest majstersztykiem biurokra...

Mit „Natychmiastowej Wykonalności” Niedoręczonej Decyzji, czyli jak Państwo gwałci logikę, by usprawiedliwić bezprawie (Muzeum Bezprawia – eksponat: doręczenie jako warunek istnienia decyzji) W annałach mojej dwudziestoletniej walki z systemem jeden argument powraca jak ponury refren: „Decyzja była natychmiast wykonalna, więc brak doręczenia nie ma znaczenia.” Tak Komenda Główna Policji, Ministerstwo i nawet WSA próbowały usprawiedliwić fundamentalne bezprawie: rozkaz o moim zwolnieniu nigdy nie został mi doręczony. Fundament prawa: decyzja, która nie istnieje Art. 109 § 1 KPA: „Decyzję doręcza się stronom na piśmie.” Art. 110 KPA: „Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia…” Logika jest bezlitosna: nie ma doręczenia – nie ma decyzji w obrocie prawnym . To tylko wewnętrzny papier organu, bez skutków wobec obywatela. Art. 130 § 4 KP...