Dziennik Rozkazu 5123/1998: skarga do WSA Gorzów Wlkp. na Postanowienie nr 11 KWP – pełna treść

Publikuję pełny dokument: zanonimizowaną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, wniesioną za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Gorzowie Wlkp. Skarga dotyczy Postanowienia nr 11 z dnia 12.12.2025 r. (znak: K-F.1241.59.2025.JGB), w którym organ uznał, że Komendant Miejski Policji w Zielonej Górze nie pozostaje w bezczynności w sprawie mojego wniosku z dnia 30.11.2025 r..

To kolejny etap 27-letniej historii rozkazu, którego nikt nie potrafi mi okazać jako skutecznie doręczonego.

Uwaga: dokument został opublikowany w wersji zanonimizowanej (bez danych identyfikujących, takich jak adres, PESEL, identyfikatory). Udostępniam go w tej formie świadomie jako materiał źródłowy – do weryfikacji, cytowania i porównywania faktów.


Spis treści

  1. O co chodzi w tej sprawie
  2. Czego żądam w skardze
  3. Najważniejsze tezy – w skrócie
  4. Pełny dokument (PDF) – osadzony i do pobrania
  5. Co dalej

1) O co chodzi w tej sprawie

W dniu 30.11.2025 r. złożyłem do Komendanta Miejskiego Policji w Zielonej Górze wniosek o usunięcie naruszenia prawa i wydanie decyzji w przedmiocie ustalenia mojego statusu służbowego oraz skutków braku doręczenia Rozkazu personalnego nr 5123 z dnia 16.11.1998 r..

Istota problemu jest prosta (choć konsekwencje są wieloletnie): jeżeli akt władczy nie został skutecznie doręczony i nie wszedł do obrotu prawnego, to organ nie może udawać, że wywołał skutki „same z siebie”. W mojej sprawie kluczowe znaczenie ma również to, że organ potwierdza brak dowodu doręczenia w dokumentach urzędowych (w tym w zaświadczeniu wydanym w listopadzie 2025 r.). (czytaj na blogu)

Zamiast merytorycznego rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej otrzymałem pisma o charakterze informacyjnym i odesłanie „na drogę cywilną”. To właśnie w tym miejscu – w mojej ocenie – zaczyna się problem bezczynności: sprawa wymaga decyzji, a nie korespondencji zastępczej.


2) Czego żądam w skardze

  • Uchylenia w całości zaskarżonego Postanowienia nr 11 KWP. (zobacz dokument)
  • Stwierdzenia bezczynności Komendanta Miejskiego Policji w Zielonej Górze w zakresie rozpoznania mojego wniosku z 30.11.2025 r.
  • Zastosowania środków dyscyplinujących przewidzianych w P.p.s.a. (grzywna i suma pieniężna) – ponieważ bezczynność ma, w mojej ocenie, charakter rażący i wieloletni.
  • Zasądzenia kosztów postępowania.

3) Najważniejsze tezy – w skrócie

Teza A: „Pismo informacyjne nie zastępuje decyzji”

W skardze wskazuję, że organ nie może uznać sprawy za „załatwioną” samą korespondencją, jeśli charakter sprawy wymaga władczego aktu administracyjnego w postaci decyzji.

Teza B: „Organ przyznaje brak dowodu doręczenia, a mimo to nie finalizuje sprawy decyzją”

To jest rdzeń problemu: organ potrafi napisać, że brak jest dowodu doręczenia, ale nie chce „domknąć” konsekwencji prawnych w formie rozstrzygnięcia administracyjnego.

Teza C: „To nie incydent – to wieloletni mechanizm utrzymywania stanu niepewności”

W uzasadnieniu opisuję ciąg zdarzeń (w tym z lat 2006–2010) pokazujący, że nie jest to pojedyncza zwłoka, tylko powtarzalny schemat: brak decyzji, rozproszenie odpowiedzialności, a na końcu przerzucenie obywatela w inne tryby.

Teza D: „Sądowe rozstrzygnięcia z przeszłości nie ‘sanowały’ braku doręczenia”

W skardze odnoszę się również do tego, jak organ interpretuje wcześniejsze postępowania sądowe i administracyjne. Wskazuję, że wcześniejszy wyrok (z 2009 r., w innym trybie) nie może „uzdrowić” faktu, że nie ma dowodu skutecznego doręczenia.


4) Pełny dokument (PDF) – osadzony i do pobrania

Pełna treść skargi (PDF):

Pobierz PDF (zanonimizowany)

Jeśli podgląd się nie ładuje, skorzystaj z linku do pobrania.


5) Co dalej

Ten wpis jest częścią mojego „Dziennika Rozkazu 5123/1998”. Będę aktualizował sprawę w miarę dalszych czynności: odpowiedzi organu, ewentualnych wezwań sądu i kolejnych rozstrzygnięć.

Jeżeli jesteś w podobnej sytuacji (sprawy „wiszące latami” bez decyzji), zachęcam do analizy dokumentu: to jest materiał pokazujący, jak w praktyce wygląda spór o to, czy organ faktycznie rozpoznał wniosek, czy jedynie „odpisał”.


Słowa kluczowe: WSA Gorzów Wielkopolski, skarga na postanowienie, bezczynność organu, KPA, P.p.s.a., doręczenie, rozkaz personalny 5123/1998.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

ZARZUT WIDMO. Jak Rzecznik Policji mnie oczerniła, a potem Policja ścigała mnie za biedę, którą sama stworzyła.

Muzeum Bezprawia: Czy Wy Też, Tak Jak Ja, Macie Prawomocny Wyrok Sądu, Który Pozwala Wam Popełniać Przestępstwa, By Spłacić Długi?

Muzeum Bezprawia – Akta: KRK → pracodawca → zwolnienie (łańcuch dowodowy 2001–2005)